Brandstofpomp

Bij de bombadokter

De afgelopen nacht gingen alle scenario’s door mijn hoofd. ‘Maar mevrouw, deze bomba is een Steyr bomba, die kunnen wij niet repareren….of:  ‘Nee, vrachtwagens, die doen wij hier niet….’ en, ‘het spijt ons maar voor deze bomba kunnen wij geen onderdelen meer bestellen….’ De demonen winnen altijd een beetje terrein als je moe bent.

De opname

Nu ik al deze negatieve scenario’s heb doorleefd kan het eigenlijk alleen nog maar meevallen. Vol vertrouwen en met mijn vriendelijkst gezicht stap ik naar binnen en leg het probleem uit. Het hoofd technische dienst en een man die een beetje Frans spreekt komen het kantoor binnen.  Ik wordt met alle egards behandeld. Wat een verschil met de macho mecánico. We nemen even snel de benodigde papieren door waarna ze vragen of ik wil dat ze de bomba binnen in de garage demonteren of dat ik liever heb dat ze dat buiten doen zodat ik in de wagen kan blijven. Kijk, deze mannen begrijpen een dame in nood! Ik geef aan dat het belang van de Steyr voorop staat, uiteraard, maar dat ik persoonlijk graag in de wagen blijf. Het wordt dus buiten.

Eerlijkheidshalve

Nu die macho mecánico toch weer even ter sprake komt wil ik even iets rechtzetten. Ik ben misschien wat al te hard geweest in mijn oordeel over deze man. Hij was stug en bot en misschien ook wel seksistische maar dat is niet het hele plaatje. Hij was onaangenaam met zijn arrogante machohouding maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat hij me wel goed geholpen heeft. Hij heeft de goede diagnose gesteld en mij op het goede spoor gezet. En dat niet alleen.

Toen ik met de kapotte bomba onderweg was van zijn garage naar de vrachtwagengarage vijfentwintig kilometer buiten het dorp stopte ik eerst bij de verkeerde garage. Toen ik uit de cabine stapte hoorde ik gefluit waar ik natuurlijk niet op reageerde. Toen het gefluit aanhield draaide ik me om om te zien wat er aan de hand was. Staat hij daar. Was in zijn eigen auto achter me aan gereden om er zeker van te zijn dat ik goed terecht kwam. Dat was toch wel weer heel lief.

Het zieke hart

Terug naar de bombakliniek. Bij de Steyr staat inmiddels een jonge knul om de bomba te demonteren. Hij neemt het zieke hart mee naar binnen. De brandstof pomp pompt de diesel in de motor en is in die zin echt het hart van de motor. Met gemengde gevoelens zie ik het grote gat naast het motorblok en trek me terug in de wagen. Na twee uurtjes word ik wat ongeduldig en wil de bomba zien. Ik wordt binnengelaten in een mooie opgeruimde en schone werkplaats. Laboratorio staat er op de deur. Hier wordt niet aan de wagens gesleuteld, hier worden bomba’s en inject systemen gefikst.  Halverwege staat mijn grote bomba, vastgeklemd in een bankschroef. Het is nog te vroeg voor een diagnose en ik ga terug naar de wagen.

Experiment

Om half vijf schrik ik op van geklop op de deur. De bomba staat in de proefopstelling en ik mag even komen kijken. Ik vraag of ik ook mag filmen, ‘para mi marido’. Soms, als mannen wel heel ontsteld en bezorgd kijken als ze horen dat ik alleen reis met deze vrachtwagen, zeg ik dat mijn man in Nederland is en moet werken. Dat ik daarom alleen reis, bij wijze van experiment. Aan hun gezichten zie ik dat dit ze gerust stelt, het idee dat er ergens ver weg toch nog een man bij betrokken is.

Roto

In het laboratorio hoor ik dat het allemaal goed komt. Er is iets wat je kunt vergelijken met een defecte hartklep, iets met een verbinding en wat ringetjes. Wat precies wordt niet duidelijk, ook niet als iemand dat in het Frans probeert uit te leggen.  Op de vraag hoe het gebeurd is worden de schouders veelbetekenend opgehaald. Ik moet het doen met gewone pech….

 

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *