Guitiriz

Bofkont

Je kunt willen wat je wil, maar soms heb je maar te doen wat op je pad komt. In een dergelijke flow zit ik nu, hier, in een bar in Guitiriz.

Om mij heen allemaal mensen die minstens 20 jaar ouder zijn. Links zitten de vrouwen te kwebbelen en rechts spelen de mannen een zeer luidruchtig een soort Black Gammon. Stond dit op het programma voor vandaag? Dacht het niet.

Torre de Hercules

Mijn plan was om vandaag was naar La Coruña te gaan. Daar ligt een poste restante pakketje van mijn lieve zusje op mij te wachten. Dat wilde ik vandaag nog ophalen om daarna de wagen een paar dagen te parkeren bij de Torre de Hercules . Maandag zou ik dan via Vigo naar Portugal rijden. Maar mijn pad gaat een heel andere kant op. Verzet is zinloos dus berust ik hier met een vaag glaasje sherry in de seniorensoos van Guitiriz.

Reflectie

De wagen heeft me vandaag kennis laten maken met de regulador de la bomba. Wat een regulador de la bomba is en dat ik best de weg op durf met een kapotte bomba. Al reflecterend op een roerige dag realiseer ik mij dat ik helden daden heb verricht, over grenzen ben gegaan, mezelf heb overtroffen maar ook fouten heb gemaakt. Zo vergat ik, doordat ik zo in de stress schoot van die macho mecánico, helemaal om eerst lucht op de bouwen voor ik ging rijden. Ook vergat ik de koffie in het restaurant te betalen.

Stressmomenten

Het is niet de eerste keer dat ik stress heb deze reis. Vanaf de dag van vertrek heb ik problemen met de koppeling die soms blijft ‘plakken’. Nog voor ik België bereikte had ik kortsluiting in de ruitenwissers. In Fontainebleau begonnen de problemen met de startaccu’s die ik uiteindelijk in Donostia heb moeten vervangen. En dan heb ik het nu even alleen over de stress door technische mankementen.

Alcohol

Ik voel de fysieke en mentale effecten van stress meer dan vroeger. Of misschien moet ik zeggen dat ik me nooit zo bewust ben van stress. In ieder geval is het me deze reis al een paar keer opgevallen dat ik me  heel onrustig voel na een stress moment. Ik dacht altijd dat het bij mij hoorde, dat ik druk karakter heb.

Maar naar mate ik minder externe prikkels ervaar merk ik dat mijn natuurlijke staat helemaal niet zo ‘druk’ is. Ik kan wel lekker pieken maar toch ook steeds beter en langer relaxen. Ook is mij opgevallen dat ik na een flinke shot adrenaline een sterke behoefte aan alcohol voel opkomen. En suikerzucht, zin ik koek en chocola. Alsof de adrenaline nog niet genoeg is. Het zijn interessante waarnemingen.

Hart infarct

Het was een heftige dag en ik ben te moe om nog iets te willen. Ik berust in mijn lot. Zondag gewoon met de Steyr naar Santiago, naar de bomba-dokter!

Of dat erg is, zo’n dag met een eigen wil? Als ik zo om me heen kijk denk ik uiteindelijk toch dat ik hier de bofkont ben, al was het alleen maar omdat het de Steyr is die een hart infarct heeft en niet ik! Proost.

 

 

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *