Captains log 15-12-15 Amsterdam – Blengy (België)

Blengy

Na een voor mij rustige nacht met diepe slaap, verzekert Rita mij dat ze onder topspanning staat. Niet vreemd na een opeenvolging van monumentale verschuivingen in haar leven. Een reperteervuur van veranderingen in alle basis aspecten van het leven.

Maar nu staan we voor de poort die aan dit alles een (ogenschijnlijke) richting biedt. En die weg zullen wij volgen.

 

Welkom trouwe lezer in de verslagen van onze avonturen, expedities en omwegen naar doelen die we dagelijks bijstellen. De tocht van de fameuze Steyr 12M18, ons derde reisgezelschap, onze koets, ons ruimteschip en onze trein. Onze woonwagen, salonwagen, schuilplaats, tractor, werkplaats en slaapkamer. Een cocon.

 

De dag begint met een laatste boodschap. We gaan vriendin Emilie Randoe ophalen zodat zij ons naar de wagen kan brengen waarna zij voor de komende reisperiode Rita’s auto onder haar hoede. Gezamenlijk rijden we naar de berging waar onze Steyr in een ochtendzonnetje staat te wachten.

Rita schikt de inventaris nog eens op zijn plaats en ik zorg voor vers water en het aandraaien van de boilerslangen die een beetje lekken.

Na afscheid van Emilie en loodsbaas Gerard gaan we op pad.

Onbezonnen als zo vaak, vangt een reis aan die gekaraktiseerd word door improvisatie in richting, reisdoel en route. Die heerlijke vrijheid delen we gelukkig allebei zorgvuldig.

Waar we stoppen komt als vanzelf te voorschijn. Zij weet wanneer ik genoeg gereden heb en ik weet wanneer zij echt moet plassen.

We hebben een ongekend geluk dat na dagen van grijs, de zon onze gezel is.

Ik overdenk de velen die afscheid namen. Alle goede vrienden die ons ook op deze reis weer volgen en via de moderne media weten te vinden.

 

We rijden tot net achter Maastricht en vinden in de buurt van Luik een plekje in Blengy. Het is een lege parkeerplaats aan de voet van een voormalige kolenmijn die getransformeerd is tot een toeristische attractie.

Het seizoen is ons genadig zodat er buiten ons niemand aanwezig is.

Enkele plantsoenwerkers harken om onze wagen en maken een eind aan de dag. Wij komen thuis in onze wagen die, in zacht licht, zo vertrouwd overkomt. We zetten voor het eerst onze kachel aan en het is in één woord behaaglijk.

 

Rita heeft zich voorgenomen om de moderne media in haar expertise te trekken zodat zij tijdens deze generale repetitie een verslagmethode kan ontwikkelen die ons op de grote reis in staat moet stellen om mondiaal te communiceren. Instagram is één van die nieuwe kanalen waar zij zich van bedient.

 

Ik hou als altijd, met door niemand anders opgelegde discipline, mijn dagen op de weg bij. Voor ieder die geïnteresseerd is maar ook zeker voor mijzelf.

Ik heb geleerd dat tijdens reizen de verhalen als zand door je vingers glijden.

Ook als je knijpt in die hand om ze vast te houden mis je allerlei mooie details. Om ze enigszins te preserveren probeer ik dit logboek, journaal, verslag bij te houden.

Het huis is warm veilig gezellig. Rita zendt de wereld haar foto’s. Ik schrijf en zal blijven schrijven. Kom mee trouwe lezer, er wachten ons avonturen van een onvoorspelbare magnitude.

 

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *