Captains Log 21-12-15 Rouchefoucauld

De zon komt op over rusthuis Mouri(e)r. De oudere draaien zich nog eens om en wuiven de vriendelijke verzorgsters nog even weg. Ook deze nacht waren ze nog niet aan de beurt. (macabere humor)

20151221_105718

Rita weet dankzij haar mobile dat de pensioengerechtigde leeftijd in Frankrijk 62 is.

De pensioenleeftijd is de leeftijd waarop men al of niet vrijwillig stopt met werken wegens ouderdom, en/of waarop een ouderdomspensioen ingaat. De tot dusver meest gebruikte leeftijd, 65, is destijds door Bismarck met de natte vinger vastgesteld, indachtig het feit dat de meeste arbeiders die leeftijd toch niet haalden. RB

Dit is pas sinds twee jaar. Daarvoor was het 60! Wat een land! Een Pernod tussen de middag en een pauze tot 15.00. en met 60 lekker vissen. Het wordt een mooie dag en we willen weer op de wielen. De Captains Log word dagelijks voorzien van beeldmateriaal welk Rita verzamelt. Zij doet het redigeren voor zover het binnen de schrijvers intentie past. Dat geeft natuurlijk wel discussie zodat de ik bij deze nog eens de volle verantwoordelijkheid neemt voor volslagen onbegrijpelijke wendingen in het taalgebruik. Een ferme stelling om vervolgens het kasteeldorp te verlaten.

 

Kastelen en hofhouding

Zonnige wegen, ook met vrachtwagens zo goed te begaan. We luisteren naar een CD met het verhaal;’De Jonkvrouw’ van Jean-Claude van Rijckeghem & Pat van Beirs. Voorgelezen op een aimabele toon door Hilde Heijnen. Het brengt ons door een bloemlezing van details in een periode van graafschappen, kastelen en hofhoudingen. De middeleeuwen. Luisterend glijden de kilometers onder onze wagen weg. Het is een prettige manier van reizen door een gebied waar de eerste wijngaarden liggen. We stoppen nog eens voor een koffie en later om onder de euro de dieseltank af te vullen. Zo houden we de begrote bedragen in de hand. We naderen de omgeving van Bordeaux en daarmee de kust.

 20151221_150344

Megalomane kunstuiting

De route gaat om de stad heen welk zoveel ingewikkelde afslagen scheelt.

Rita weet uit voorgaande expedities met Lenka en Flip nog een interessant

reisdoel op de trip. Het heet de Dune de Pilat. Men afficheert de enorme duinpartij met de hoogste duin van Europa. Het lijkt er inderdaad op. Als ze op Oerol nog behoefte hebben aan een megalomane kunstuiting dan zal het grondbedrijf van Trip flink moeten schuiven om iets vergelijkbaars op te werpen. Het is kerstvakantie welk grote schare families naar de beroemde duin doet trekken. Hijgend en puffend beklimmen we de 45 graden hoek omhoog tot we hoog boven de bossen in het land ,en de machtige Atlantische oceaan aan de zeekant kunnen aanschouwen. Wat een panorama en wat een conditie….We maken de foto’s om het thuisfront mee te laten genieten en draven weer naar benee.

20151221_165409

 

Ondergaande zon

Verder langs de kust kijken we weer uit naar geschikte plekken voor de nacht. Veel pleisterplaatsen zijn gesloten omdat het winter hoort te zijn. Uiteindelijk slaan we brutaal af bij een park dat nog niet dicht blijkt te zijn. Voor nop mogen we 20 uur blijven als we geen gebruik maken van de voorzieningen. Geen probleem, we zijn zelfvoorzienend. Het heet hier Biscarrosse-plage.

20151221_163458

We zetten de wagen in een fantastisch bos en horen de branding door de bomen. Op naar het strand! Inderdaad om het hoekje. We dwalen over een geweldig zuiver strand dat in de ondergaande zon goud kleurt. De oceaan is woest en hoog. De wassende maan daagt hem uit. Enorme branding, heftig stortend op het land. Ik vind deze imponerende taferelen heerlijk. Ook Rita geniet in alle staten. We drinken wijn bij een aangespoelde boei en zien de zon onder gaan…de aarde uit de zonnespanne draaien…

 

Avondwandeling

20151221_171002 (2)

Eenmaal terug bij de wagen zijn we de enige bewoners van dit kamp. Wat wil je nog meer? Een avondwandeling na het eten, langs de branding? Vooruit dan maar. De oceaan gaat nog steeds tekeer in haar slag om het land.

Wij wandelen door de goed onderhouden en verlichte duinpartij, terug naar ons bos. Als we buiten onder de maan lopen zien we een licht opflitsen. We zijn dus toch niet helemaal alleen.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *