Sidreria La Frustareiga

Drie Koningen

Ik heb mijn heil gezocht op de parking van een iets hoger gelegen Sidreria La Furstariega.

Vanaf een uur of één in de middag zie ik steeds meer auto’s op de verder lege parkeerplaats staan. Hele families stappen uit. Oma keurig gekapt, pubers met felgekleurde kapsels en vaders die wat verveeld om zich heen kijken. Je vraagt je dan toch af wat dit kan zijn. Bruiloft, verjaardag, jubileum? Het worden er steeds meer en ineens herinner ik mij dat er iets is op 6 januari. Ik zoek het op. Drie Koningen! Zes januari is een officiële Spaanse feestdag.

Sinterklaas

Voor wie het feest niet kent. De drie koningen kwamen bij het kindje Jezus op kraam visite en gaven hem goede raad en cadeautjes. Op zich allemaal niets bijzonders maar toch reden voor een feest. Hier in Spanje betekent dat cadeautjes en voor volwassenen vaak cadeautjes met een knipoog. Ik moet meteen aan Sinterklaas denken.

Feestgedruis

Ik weet dan nog niet wat ik zal doen. Verder reizen of hier blijven. De omgeving is prachtig, heerlijk wandelgebied. Nu ik al die gasten zie binnenkomen besluit ik om me in het feestgedruis te storten, doe een schone broek aan en ga naar binnen.

Vroeg

Alle tafels zijn keurig gedekt. ‘Todo està lleno’ maar ik mag gerust een wijntje drinken aan de bar. Het is misschien nog wat vroeg om te drinken aarzel ik maar dan herinner ik me de oude man aan de bar die ik voor 10 uur al zijn tweede glas rode wijn zag bestellen terwijl ik nog aan mijn koffie moest beginnen. Dus wat is vroeg?

Sidre

Ik nestel me bij de bar en bestel. De Sidre wordt hier vanuit grote hoogte ingeschonken zonder naar de fles noch het glas te kijken. Het gevolg is dat de schenker niet meer weet waar hij of zij dan wel moet kijken. Een bizar gezicht. Om mij heen is het een druk gekakel. Ik observeer en drink en drink en observeer. Mijn Spaans is zo beroerd dat een normaal spontaan gesprekje niet uit mijn mond komt. Dan wordt er toch nog een extra tafel neer gezet. Aan mij wordt gevraagd of ik solo ben waarop ik ja knik en de tafel wordt gedekt.

Ongans

Zo gebeurt het dat ik mij op deze Drie Koningen ongans eet en veel te veel wijn drink. Rond een uur of 5 waggel ik naar de wagen. En terwijl een warm Spaans zonnetje met haar laatste stralen de wagen verlicht, val ik op de warme  schapenvacht in een heerlijk slaap. Het is goed voor vandaag. Morgen weer een nieuwe dag.

 

2 antwoorden
    • Rita Brakel
      Rita Brakel zegt:

      Heerlijk gedoezeld tussen waken en slapen. Na een uurtje, om kwart voor zes, nog even een fijne wandeling gemaakt langs de kust en het strand waar ik ‘gestand’ was. Even wat calorieën verbranden en een frisse wind door het hoofd. Het fijne is dat het hier pas om 19 uur donker is.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *