Brandstofpomp

La regulador de la bomba de combustible

De parkeerplaats waar ik gisteren door motorpech gestrand ben, blijkt een onofficieel rangeer terrein zijn voor vrachtverkeer. Gedurende de hele nacht worden hier aanhangers, opleggers en chauffeurs gebracht en gehaald. Veel maakt het mij niet uit. Hoe harder ik probeer niet te denken, hoe meer mijn hersens zoeken naar een oplossingen.

Overal

Voor het slapengaan heb ik nog uitgebreid contact gehad met Tom en Hein. Tom voor de morele ondersteuning, Hein voor de techniek. Hij heeft me nog wat aanwijzingen gegeven en zodra het licht wordt doe ik mijn overal aan om meteen weer aan de slag te gaan. Als eerste nog maar een keer het dieselglaasje proberen vol te pompen. Dat lukt uiteindelijk wel maar starten doet hij niet. Dan probeer ik de toevoerslang los te koppelen om door te blazen maar ik krijg er geen beweging in. Ik geef het op. Ik moet op zoek naar een echte mecánico.

Moed

Ik sta op de parkeerplaats van een bar-restaurant en besluit het eerst maar eens binnen te proberen. Leuk vind ik het niet. Er zitten veelal mannen, type doorgewinterde chauffeurs Ik ben bang voor hun hoon maar er zit niets anders op. Ik verzamel al mijn moed en ga naar binnen. Tot mijn verbazing zie ik wel een stuk of dertig politieagenten. Jonge strakke, strenge, stoere mannen. Even slikken.

Una problema de gasole

Ik loop naar de bar, bestel een koffie en vraag de barman of hij misschien een mecánico weet. ‘Un problema con mi camion’. Hij kijkt, schud zijn hoofd en kijkt naar een andere man aan de bar  Ze mompelen wat over en weer. Dan vraagt hij of het een elektronisch probleem is. ‘No, no, no electronica. Gasole. Una problema de gasole’, zeg ik hoopvol. Ze weten het niet zeker maar willen wel even iemand bellen.

Macho

Tien minuten later komt er een grote man van een jaar of zestig aanlopen. Uit zijn openstaande overall is een dikke buik zichtbaar. Hij zit druk te bellen en gunt mij nauwelijks een blik waardig. Als ik geen Spaans blijk te kunnen lijkt de irritatie bij hem in code oranje te belanden. Ik krijg acuut de zenuwen van dit soort macho mannen met hun minachting, seksisme en chagrijn. Bloednerveus wordt ik ervan!

Moslima

Het doet me denken aan het verhaal van Nawal Mustafa dat ik vanochtend in een podcast van de Correspondent gehoord heb. Zij is als achtjarige met haar ouders uit Somalië gevlucht. Opgegroeid in een AZC, waar ze tien jaar op een erkenning als vluchteling heeft moeten wachten. Nu is ze actief als advocate tegen discriminatie voor o.a.voor Amnesty.

Feministe

Ineens voel ik enorme bewondering voor haar. Haar onderwijzers vertelden haar dat de MAVO écht te hoog gegrepen. Zij negeerde dat negatieve oordeel, sterker, het motiveerde haar om te laten zien dat ze veel meer in haar mars heeft. Inmiddels is ze advocaat geworden en noemt ze zichzelf moslima én feministe. Moet je je voorstellen wat zij aan vijandigheid tegenkomt in het Nederland van Geert Wilders. Hoe sterk zij moet zijn dat ze haar eigen weg is gegaan, met opgeheven hoofd. Terwijl ik, blanke vrouw, drieënvijftig, hoogopgeleid, redelijk welstandig en rondreizend met een vrachtwagen me laat intimideren door een oude chagrijnige macho met een veel te dikke buik! Inzichten doen zich op de onverwachtse momenten voor. 

Dikke rookwolken

Gesterkt door die gedachte besluit ik me niet te laten kennen, loop naar de wagen en laat horen wat het probleem is. De mecánico zucht en steunt, babbelt wat ik het Spaans. Draait hier en daar aan wat bouten, blaast door slangen en gebaart mij dat ik moet starten. Ik draai het contact om en geef een paar keer flink gas. In de spiegel zie ik dikke rookwolken uit de uitlaat komen, ik druk het gas nog meer in. De motor slaat aan. Ik geeft nog meer gas. Hij loeit, proest en valt stil.

Adrenaline

Dit herhalen we een paar keer. Als ik gas geef doet de motor het, zodra ik de koppeling indruk om te schakelen valt hij stil. Ongeduldig en nukkig maakt de man me duidelijk dat ik de wagen naar zijn garage moet rijden. Hoe verteld hij er niet bij. Stijf van de adrenaline lukt het me om de Steyr in beweging te krijgen en rijdt weg. Hortend en stotend tot ik zie dat ik door alle stress vergeten ben lucht op te bouwen. Het zal, ik geef in z’n vrij nog een paar flinke dotten gas en ga de weg.

Stuurbekrachtiging

Ik moet een flinke heuvel over, ik schat zo’n 300 meter, alles gaat goed zolang ik maar gas geef. Na een paar kilometer geeft de mecánico, die naast mij is gaan zitten, aan dat ik links over de weg de berm in moet. Ik neem gast terug, er komt een tegenligger aan, ik moet remmen en voel dat de stuur bekrachtiging het begeeft. De motor slaat af. Ik draai nog een keer stevig aan het stuur en met de laatste snelheid die ik nog heb schuif ik de berm op.  Naast mij zie ik de macho een zucht van verlichting slaken. Ook ik ben blij dat ik er ben.

Een half uur later krijg ik te horen dat het aan de bomba ligt, de pomp, de brandstof pomp. Die is stuk en dat kan hij niet repareren. Ik moet naar een echte vrachtwagen garage.verderop buiten het dorp.

Vrijdag de dertiende

Als ik even later de weg weer op ga ben ik verbaasd dat ik het nog doe ook! Met een kapotte vrachtwagen weg van het dorp en geen idee waar ik naar toe ga. Een garage, aan de rechter kant over ongeveer vijfentwintig kilometer dat is alles wat ik weet. Ik lijk wel gek maar veel keus heb ik niet. Zolang ik nog rij is er niets aan de hand. Mijn blinde vertrouwen wordt gelukkig niet geschaad. Ik vind de garage maar krijg direct te horen dat ze geen tijd hebben.

Geen tijd

Ik sta ergens in de bossen rondom Guiteritz, geen mens te bekennen en hij zegt doodleuk dat hij geen tijd heeft. Ik kijk de man nog eens goed aan. Het is een kleine gedrongen veertiger. Zachte ogen en een open, vriendelijk gezicht. Om zijn nek zit een boerenbond zakdoekje geknoopt. Duidelijk een lieverd.

De brandstofpomp

Nog net niet smekend maar wel heel wanhopig laat ik weten dat hij me zo echt niet weer de weg op kan sturen. Dat helpt. Tot mijn grootte opluchting roept hij een collega. Kort daarop krijg ik de keiharde diagnose te horen.  Het is La regulador de la bomba de combustible se rompe. In gewoon Nederlands: de regelaar van de brandstofpomp is stuk. Ik zal toch aan moeten geloven en weer in de wagen moeten op naar Santiago de Compostella, zo’n tachtig kilometer over de Via National. Daar is een gespecialiseerd bedrijf waar ze mij maandag kunnen helpen. Vandaag is het vrijdag de dertiende.

 

 

6 antwoorden
  1. Irène Steinert
    Irène Steinert zegt:

    En ben je “goed en wel” in Santiago aangekomen?
    Ik bewonder je om je adequate reacties!
    Je technische video is prachtig en duidelijk; een betere uitleg bestaat niet.

    Beantwoorden
    • Rita Brakel
      Rita Brakel zegt:

      Dank voor je aanmoediging. Ik ben nog in Guitiriz. Ik werd vanochtend wakker en MOEST nog even een alinea toevoegen aan het bovenstaande stuk. Over Nawal Mustafa. Ga nu ontbijten en dan moet het gaan gebeuren. Ik ben weer helemaal alleen maar ga het gewoon doen. Eerste zorg is de wagen aan de praat krijgen.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *