Guadalupe

Mannen met baarden

Ik zit hoog in de bergen, zo’n 20 kilometer van Guadalope. De cafetaria van het tankstation is donker en ik heb het gevoel dat ik stoor als ik binnen kom.

Iets zegt me dat ik eigenlijk niet welkom ben. Er staan een paar tafels en mijn oog valt direct op een pan soep die wordt vastgehouden door een oude vrouw. Ze serveert de soep aan twee meisjes met strakke vlechten die aan het enige gedekte tafeltje zitten. Ik schat ze een jaar of tien. Aan hun uniform te zien komen ze recht uit school. De soep ziet er heerlijk uit en ik vraag me af of het misschien toch een restaurant is. Snel kijk ik rond om te zien of er nog meer mensen eten.

Woeste koppen

Alle tafels zijn leeg, alleen aan de bar staan een paar mannen. De mannen hebben allemaal een baard. Geen trendy hipster baarden maar van die ruige wildgroei baarden. Het zijn mannen met woeste koppen en vieze handen. Mannen die altijd buiten zijn met modder aan hun schoenen. Berg-mannen.  Er wordt nauwelijks gepraat. Ik speur de bar af om te zien of daar misschien gegeten wordt maar naast een paar kleine tapas hapjes staan er alleen wijnglazen en een enkel blikje Amstelbier.

Zonder gene

Achter de bar staat een vrouw van middelbare leeftijd, vermoeid schenkt ze de wijn glazen van de mannen bij nog voor ze die leeg gedronken hebben. Ik heb dat wel vaker gezien hier in Spanje, dat er voor of rond het middaguur al  flink gedronken wordt. Hier is het nu twee uur in de middag op een gewone werkdag en de kelnerin laat de fles, ongevraagd, nogmaals van glas naar glas gaan.

Lauwe koffie

Als de vrouw me aankijkt wijs ik naar de soep en vraag of ik ook soep kan bestellen maar krijg een resoluut no! Ik besluit straks in de wagen een boterham te eten en bestel een kop koffie. Met enige tegenzin draait ze zich om naar het koffieapparaat. Iedereen om de bar kijkt en zwijgt. Dan realiseer ik me dat de vrouw achter de toog de moeder is van de twee meisjes en dat de oude vrouw hun oma is. Dat het etenstijd is in dit gezin en dat drinkende mannen gewoon bij het meubilair horen en mijn vraag om koffie eigenlijk even niet uitkomt. Ik krijg dan ook een lauw bakkie, sla dat achterover en maak dat ik weg kom. De weg weer op voor die baard mannen weer in hun auto’s stappen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *