Proefrit

Onze Steyr is van 8 september 1986 en is gebouwd als truck voor het Oostenrijkse leger. Een vrachtwagen van die categorie en leeftijd is vaak uitgerust met een versnellingsbak met een hoge en een lage giering. Dat betekent dat je twee versnellingsgroepen naast elkaar hebt. De lage voor het robuuste trekwerk en de hoge voor snelheid. Samen 8 versnellingen. En met die versnellingsbak gaat het vanaf dag één niet lekker.

 

versnellingen

 

Vertrek

Het begint al direct bij aanvang. Goede Vrijdag, 24 april 2015. Eindelijk, na een kleine drie maanden van wachten kunnen we de Steyr ophalen. De eerste uurtjes dralen we nog wat onwennig om de wagen. Pakken in, lopen de smeerpunten na en drinken nog een kop koffie. Het moment van vertrek hangt in de lucht maar wordt nog niet gegrepen. Ik mag zelf niet rijden omdat ik nog geen vrachtrijbewijs heb en moet dus rustig wachten tot Tom klaar is om achter het stuur te gaan zitten.  Ik weet dat hij er wat tegenop ziet, hij heeft weliswaar zijn vrachtrijbewijs maar al jaren niet meer in een vrachtwagen gereden.

 

Rustig blijven

Dan ineens is het moment daar en hoor ik Tom roepen dat we gaan. We nemen afscheid van Hugo Kupper, de bouwer van de wagen en voor ik het weet rijden we over het kleine industrieterrein van Eibergen richting provinciale weg. Maar nog voor we daar zijn aankomen raakt Tom verstrikt is de versnellingen. Hij krijgt hem niet goed van de lage naar de hoge giering en als hij eenmaal in de hoge gering zit krijgt hij hem niet in de juiste versnelling. Als ik vraag of het gaat volgt er een diepe zucht. Met een rood hoofd trekt hij aan de versnellingspook die telkens weer uit zijn versnelling schiet. De tandraderen knarsen. Rustig blijven proberen, zeg ik zo kalm mogelijk terwijl we de drukke weg naderen.

Tom's eerste rit

 

Paniek

Maanden hebben we uitgekeken naar dit moment van het vertrek. Samen op de ‘bok’ van onze eigen wagen, de wereld aan onze voeten! Nu het zover is rijden we in halve paniek de provinciale weg op. Tom vraagt me welke kant hij op moet. Oeps, ik ben helemaal vergeten op de kaart te kijken of om de navigatie te starten en heb geen idee of we links of rechtsaf moeten! Op de borden zie ik geen Enschede of Doetinchem staan, wel allerlei andere plaatsen waarvan ik geen idee heb waar ze liggen.  Uiteindelijk gok ik rechtsaf, richting Groenlo. We rijden de drukke avondspits in, al onze aandacht is gericht op de weg en de versnelling.  Machteloos kijk ik toe hoe Tom worstelt om de versnelling onder controle te krijgen. telkens als hij hem in de 6de of 8ste versnelling zet schiet hij er weer uit. Wat een vreugdevol begin had moeten zijn wordt een gestresst gevecht met een mechaniek dat niet doet wat het moet.

 

 

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *