Vandaag is helemaal niet zoals gister!

Wie een blog eindigt met de zin: ‘Morgen is er weer zo’n dag’, verzoekt de goden!

Het begon al direct bij het wakker worden. Ik wilde net de ketel opzetten voor een kopje thee op bed toen ik water op de grond zag liggen. Wat verbaasd pak ik een doekje om het op te nemen. Dan blijkt en onder het linoleum een hele boel water te liggen. Onmiddellijk onderzoek wijst uit dat het water uit de koelkast komt. De daar aanwezige ijsberg is vannacht ontdooid.

Linoleum

Voorzichtig trek ik het linoleum los van de vloer.  De superlijm van Bizon blijkt gelukkig  niet bestand tegen dooiwater. Ik neem zoveel mogelijk water op en zet de kachel aan. De hete droge lucht blaast de jutte onderkant van het linoleum droog terwijl ik mijn thee drink, niet in bed vandaag maar op de bank.

Koelkast

Ondertussen maak ik mij zorgen over de koelkast. Het licht brandt maar als ik aan de thermostaat draai hoor ik hem niet aanslaan. Ik surf wat op mijn telefoon op zoek naar mogelijke oorzaken en oplossingen. Dan hoor ik ineens weer het vertrouwde gezoem van de koelkast. Ook het linoleum is droog. Opgelucht stop in mijn zoektocht naar de oorzaak en besluit de boel op te breken. Geen mooie wandeling vandaag. Ik wil ineens weg. Niet wetend dat het echte stress van deze dag nog moet komen.

Stijgen

Ik rijdt heel relax op de A8 richting La Coriña.  Het is een snelweg over een paar flinke bergen. Onderweg luister ik naar mijn favoriete zender Radio Tres.  Ik ben helemaal ik mijn nopjes tot ik ineens zie dat de motor heel warm wordt. De wijzer die normaal halverwege groen staat klimt omhoog net als de weg. Langs de weg staat een bord met de mededeling dat we de komende vier kilometer zeker vijf procent zullen stijgen wat meteen de vraag oproept hoe lang ik eigenlijk al aan het stijgen ben.

Koelvloeistof

De wagen rijdt rond de 60 km en de wijzer staat nu tegen het rood aan, misschien al een beetje erop……. Wat moet ik doen?  Ik ben er nog lang niet. Stoppen kan hier nauwelijks en als ik dat doe weet ik niet of ik er wel weer op eigen kracht weg kom. Weer een verkeersbord, nog drie kilometer. Ik ruik, maar geen spoor van verdampte koelvloeistof. Ik schakel terug. In z’n zes en probeer wat langzamer nu toch door te rijden. De wijzer raakt het rood, nog twee kilometer. Ik zie dat een vrachtwagen voor mij het ook moeilijk heeft en nog langzamer rijdt dan ik. Ik neem nog meer gas terug. Wat zou er gebeuren als de motor oververhit raakt? Zou er een knal komen? Gespannen richt ik mij op de weg, waar blijft die top! Dan zie ik tot mijn grote opluchting de wijzer ietsje teruggaan. Niet veel naar wel genoeg om me de moed te geven door te rijden.

Hoge nood

Wat doe ik je zo’n situatie? Moet je heel langzaam gaan rijden in een zo laag mogelijke versnelling met een hoog toerental of juist andersom?  Ik weet het niet. Dan zie ik de top. Zeshonderd achtennegentig meter. Dat valt eerlijk gezegd wel een beetje tegen. Het goede nieuws is dat ik eindelijk weer ga dalen. Langzaam. Mijn meter ook. Hij staat weer in het groen. Ik neem de eerste afslag die ik tegenkom want het meest nijpend is eigenlijk wel het feit dat ik ook nog ontzettend nodig moet plassen. Echt héél erg nodig. Toch rijdt ik de wagen nog even door. Uit angst dat hij bij een te snelle stilstand alsnog oververhit raakt.

Als ik bij een tankstation stop vlieg ik het toilet op. Eindelijk kan de ook druk bij mij van de ketel. Als mijn hoge nood geledigd is besluit ik nog even een kopje koffie te drinken en schrijf dit verslagje. Niet wetende dat we er nog niet zijn voor vandaag.

Hoog toerental

Na een half uurtje rijdt ik verder richting Guitiriz waar ik kan overnachten en water kan tanken. Het is nog ongeveer vijftig kilometer. Ik pak nog een stukje snelweg maar toch vooral de provinciale N634 van San Sebastian naar La Coruña. Ik houd de wijzers angstvallig in de gaten. Maar het lijkt nu goed te gaan. Lage versnelling, hoog toerental.

Oliedruk

Dan zie ik in een flits ineens de oliedruk wegvallen en de wijzer voor de motortemperatuur helemaal naar boven knallen. Ver over het rood en weer terug naar normaal. Het duurt maar een seconde maar ik zag het wel. Nerveus rijdt ik verder. Dan gebeurt het weer. Daarna gaat het zo’n twintig kilometer goed. Ik kom in de buurt van mijn bestemming. Nog 5 kilometer. Ik neem een rotonde en weer zie ik de beide wijzers hun idiote dansje doen. Ondertussen pieker ik me suf wat dat nou weer kan zijn.

Motor slaat af

Aan het eind van de afrit probeer ik de weg op te rijden maar dan lijkt het even of de hele motor uitvalt en de stuurbekrachtiging valt ook weg waardoor de wagen bijna stuurloos lijkt. Ik geef een flinke dot gas waarna alles het weer doet. Ik nader de volgende kruising hier moet ik rechtsaf Weer problemen. De motor slaat af. Ik zet de alarmlichten aan en probeer weer te starten. Het lukt maar net. Eenmaal om de hoek zie ik de uitgang van een grote parkeerplaats. Ik aarzel geen moment en draai de wagen de parkeerplaats op. Halverwege valt de motor weer uit en de stuur bekrachtiging valt ook weg. Ik blokkeer de uitgang, ik moet hier weg. Na drie pogingen lukt het uiteindelijk om de wagen, zonder stuurbekrachtiging, nog een paar meter vooruit te krijgen op een plaats waar ik veilig kan staan.

Glaasje

Daar sta ik nu nog steeds. Op advies van Hein, technische ondersteuning van het thuisfront, heb het kleine diesel glaasje met het mini filter schoongemaakt en weer gemonteerd. Misschien krijgt de motor geen diesel en is dat het probleem. Maar als ik het glaasje terug heb geplaatst krijg ik het niet meer gevuld. Het wordt inmiddels ook donker, tijd om te stoppen en binnen mijn eigen glaasje maar te vullen. Wat een dag!

DieselglaasjeMini filter

 

6 antwoorden
  1. T
    T zegt:

    Je bent een held. op tijd gestopt wat bij fluctuerend oliepeil zeer belangrijk is.
    Morgen stap voor stap de punten nalopen en de vloeistof peilen checken.
    Als het slecht weer wordt is het goed om de klus te verdelen tussen werken en bijkomen.
    Met je huis in de buurt is dat goed te doen. Zet ‘m op !!
    Voor overleg is het thuisfront paraat 🙂

    Beantwoorden
    • Rita Brakel
      Rita Brakel zegt:

      Dank je, Tom. De diagose is inmiddels gesteld. De juiste ‘specialist’ gevonden. Nu de ‘patiënt’ nog veilig naar het het ‘ziekenhuis’ in Santiago zien rijden. Dat doe ik morgen. Vandaag even bijkomen.

      Beantwoorden
  2. Irène Steinert
    Irène Steinert zegt:

    Lieve Rita, ik hoop dat vrijdag de 13e geluk brengt en je autoproblemen en daarmee je angsten worden verholpen. Ben je lid van de Wegenwacht of zo iets? Ik heb je verhaal met grote bewondering voor je “koele en adequate” reacties en beslissingen gelezen ! Sterkte vandaag en doe ons verslag!

    Beantwoorden
    • Rita Brakel
      Rita Brakel zegt:

      Hi Irene, ja technische problemen horen erbij……maakt ze nog niet leuk. Iemand die ik onderweg tegen kwam zei dat een technisch makement niet alleen maar vervelend hoeft te zijn. Het is ook een kans om weer iets te leren. Zo probeer ik er ook maar naar te kijken.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *