Willy’s treffen 2015

De ontmoeting

Wij hebben een plek gevonden op de kop van een ‘straat’ en glimlachen vrolijk mee naar de overburen en passanten. In een grote tent staan wat sprekers en diavoorstellingen van wereldreizigers geprogrammeerd. Maar dat is bijzaak. Willy’s treffen gaat vooral over het onderling uitwisselen van technische kennis, slimme oplossingen, reisverhalen en het bewonderen van elkaars wagens.

IMG_3297

De organisatie is minimaal. Er zijn sanitaire voorzieningen neergezet die naar goede Duitse gewoonte heel schoon zijn. Verder kun je er de bekende braadworsten krijgen, gefrituurde aardappelpartjes met een kruiden yoghurtsaus en een groente stoofpotje. Geen partytenten met overvloedig drankgebruik noch blowende hippies met trommels. Wel weer heel veel kampvuurtjes met hier en daar een akoestische gitarist.

Vanavond staat een reis van twee jonge Zwitsers,  Fabia & Dino  op het programma. Zij zijn met minimale voorbereidingen 15 maanden met een Toyota Landcruiser op pad geweest door Azie. Via Rusland zijn ze naar Mongolië gereden, waar ze duizenden kilometers off road hebben gereden door de meest bizarre maar ook wonder mooie landschappen. Prachtige foto’s van indrukwekkende vergezichten en  bijna onbegaanbare wegen passeren de revue.

Na Mongolië ging het verder met nog eens 8000 km highway door China en vervolgens via Thailand en Maleisië naar India. Opvallend en geruststellend aan hun verhaal was dat ze alleen de Carnet de Passage voor de wagen, de verzekeringen en het visum voor China vooraf geregeld hadden. Nagenoeg alle andere formaliteiten en visa hebben ze onderweg kunnen regelen. Hoopgevend want daar kijk ik persoonlijk het meest tegenop, de formaliteiten……

20150905_204855

Ook interessant is het verhaal van Kari en Walter uit Hamburg. Met een ouder Mercedes vrachtwagen, ik denk een 905, zijn ze via Pakistan naar India gereisd. Van Kabala tot het hoge Ladhak en via Nepal naar Tibet. Bij het zien van de foto’s draaide mijn maag zijn meng maal om. Wat een smalle weggetjes en diepe dalen. Vlak voor Ladhak zag je op een stukje film hoe de weg voor hen in een grote stofwolk helemaal verdween.  Voor mij zou dat absoluut een keerpunt van de route geweest zijn. Dan maar niet naar dat lievelingsklooster van de Dalai Lama. Maar vol vertrouwen wachtten Kari en Walter 21 dagen tot de wegwerkers groen licht gaven. Met ware doodsverachting reden zij met hun wagen als eerste over de nieuwe weg. De wegwerkers dansten van vreugde toen die passage goed verliep en de verkeersstroom weer op gang kwam. Voor mij was dit het eerste moment tijdens de voorbereidingen van onze eigen reis dat ik me afvroeg hoeveel mensen zo’n reis met een Overlander niet overleven…..

IMG_3388

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *